Dursban ເປັນຢາທີ່ມີພະລັງ, ອາດຈະເປັນສານເຄມີທີ່ເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຕາຍທີ່ສີດໃສ່ພືດທີ່ສະຫນອງອາຫານຂອງພວກເຮົາເພື່ອຮັກສາແມງໄມ້ຈາກການຄອບຄອງ! ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນເພາະວ່າແມງໄມ້ສາມາດທໍາລາຍຫຼືແມ້ກະທັ້ງຂ້າພືດ. ພືດອາດຈະເຕີບໂຕບໍ່ດີຖ້າພວກມັນຖືກທໍາລາຍ, ເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດການສູນເສຍອາຫານ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບັນຫາ Dursban ແມ່ນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ປະຊາຊົນຈໍານວນຫຼາຍເປັນຫ່ວງ. ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າມັນມີຜົນກະທົບຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງພວກເຮົາ, ທໍາມະຊາດແລະແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນລະບົບນິເວດທີ່ແຍກຕ່າງຫາກ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການເລືອກທີ່ມີຂໍ້ມູນເພື່ອປົກປ້ອງສຸຂະພາບແລະສິ່ງແວດລ້ອມຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາຕ້ອງການຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບ Dursban ເພື່ອຮູ້ວ່າມັນສາມາດເຮັດໄດ້ແນວໃດ.
Dursban ແມ່ນຢາຂ້າແມງໄມ້, ຊຶ່ງຫມາຍຄວາມວ່າມັນເປັນສານເຄມີທີ່ໃຊ້ໃນການຄວບຄຸມຫຼືກໍາຈັດສັດຕູພືດ. ຢູ່ໃນສະຫະລັດ, ມັນສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນປີ 1965. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ຄວາມຈິງກ່ຽວກັບ Dursban ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນອອກມາໃນປີ 2001, ອົງການປົກປ້ອງສິ່ງແວດລ້ອມ (EPA) ໄດ້ຫ້າມປະຊາຊົນບໍ່ໃຫ້ໃຊ້ມັນຢູ່ໃນເຮືອນນັບຕັ້ງແຕ່ການເປີດເຜີຍຖືວ່າບໍ່ປອດໄພຕໍ່ສຸຂະພາບ. Dursban ມີສານເຄມີຢູ່ໃນມັນທີ່ເອີ້ນວ່າ chlorpyrifos ທີ່ສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຫຼາຍສໍາລັບຄົນທີ່ຈະສໍາຜັດຫຼືຫາຍໃຈ.
ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ພໍ່ແມ່ແລະຄູອາຈານເປັນຫ່ວງກ່ຽວກັບ Dursban - ພວກເຂົາຕ້ອງການວິທີອື່ນໃນການຮັກສາແມງໄມ້ຈາກພືດແຕ່ເຮັດມັນໃນທາງທີ່ປອດໄພກວ່າ.
Dursban ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍຊາວກະສິກອນປົກປ້ອງພືດຈາກແມງໄມ້ແລະສັດຕູພືດເປັນເວລາຫລາຍປີ. ຍັງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງ, ການນໍາໃຊ້ Dursban ແມ່ນຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ. ມັນໄດ້ຖືກກ່ຽວຂ້ອງກັບການລົ້ມລົງຂອງອານານິຄົມຂອງ honeybee. ນໍ້າເຜິ້ງມີຄວາມຈຳເປັນໃນການປະສົມເກສອນພືດ, ພວກມັນຍ້າຍເກສອນຈາກດອກໜຶ່ງຂອງພືດໄປຫາຕົ້ນໜຶ່ງ. ຂະບວນການນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພືດເຕີບໂຕແລະຜະລິດອາຫານ, ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ. ຖ້າ honeybees ຈະຫາຍໄປ, ຫມາກໄມ້ແລະຜັກສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ທ່ານມັກ.
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, Dursban ສາມາດຮົ່ວເຂົ້າໄປໃນແມ່ນ້ໍາແລະທະເລສາບບ່ອນທີ່ມັນເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສິ່ງມີຊີວິດໃນນ້ໍາເຊັ່ນປາ. Dursban, ໂດຍການປົນເປື້ອນແຫຼ່ງນ້ໍາເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດໃນບ່ອນເລິກ. ສານເຄມີຢູ່ໃນນ້ໍາສາມາດເຮັດໃຫ້ປາແລະປາອື່ນໆທີ່ຫນ້າເສົ້າໃຈທີ່ຈະເຈັບປ່ວຍຫຼືເສຍຊີວິດ. ນີ້ສາມາດເອົາຄວາມສົມດຸນຕາມແນວຕັ້ງຂອງລະບົບນິເວດທີ່ສົມບູນ, ນໍາໄປສູ່ການແຂ່ງຂັນສັດປີກແລະສັດປ່າສໍາລັບອາຫານພາຍໃນປະເພດນີ້.
Dursban ເປັນພິດສູງຕໍ່ທັງສັດແລະສິ່ງແວດລ້ອມ. ຍ້ອນວ່າມັນຫັນອອກ, ການຄົ້ນຄວ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ Dursban ສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ນົກ - ເຮັດໃຫ້ພວກມັນເປັນອັນຕະລາຍແລະແມ້ກະທັ້ງການເສຍຊີວິດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມັນເປັນພິດຕໍ່ຕັບແລະລະບົບປະສາດຂອງປາແລະຊີວິດນ້ໍາອື່ນໆ. Dursban ຍັງສາມາດມີຜົນກະທົບກ່ຽວກັບ amphibians, ເຊັ່ນ: ກົບ. Amphibians ມີຄວາມສໍາຄັນສໍາລັບລະບົບນິເວດຈໍານວນຫລາຍ bc ເຂົາເຈົ້າຮັກສາປະຊາກອນແມງໄມ້ຢູ່ໃນການກວດສອບແລະ critters ອື່ນໆກິນເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ຫນ້າເສຍດາຍ, ພວກເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າ Dursban ເຮັດຫຍັງກັບສັດເຫຼົ່ານັ້ນແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກມັນຢູ່ໃນທໍາມະຊາດ. ນັກຄົ້ນຄວ້າຍັງເຮັດວຽກເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຜົນກະທົບເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ.
ນັບຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຊຸມປີ 60s ຢາຂ້າແມງໄມ້ນີ້ຍັງສືບຕໍ່ຖືກນໍາໃຊ້ໃນກະສິກໍາແລະອຸດສາຫະກໍາ. ເປັນທີ່ຊື່ນຊອບຂອງຊາວກະສິກອນທີ່ຫວັງວ່າຈະປົກປ້ອງພືດຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກແມງໄມ້ທີ່ລົບກວນ, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນບັນຈຸມີດີໃຈຫລາຍ. ຊາວກະສິກອນຊອກຫາ Dursban ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພືດຂະຫນາດໃຫຍ່, ມີສຸຂະພາບດີເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດປູກເປັນອາຫານໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ແຕ່ຍ້ອນວ່າປະຊາຊົນເລີ່ມຮັບຮູ້ເຖິງທ່າແຮງຂອງ Dursban ເນື່ອງຈາກມັນມີຜົນກະທົບຂ້າງຄຽງຕໍ່ມະນຸດແລະສິ່ງແວດລ້ອມ, ລະບຽບການຕ່າງໆໄດ້ເຂົ້າມາມີບົດບາດທີ່ກໍານົດພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ມັນຄວນຈະຖືກນໍາໃຊ້. Dursban ຍັງຖືກນໍາໃຊ້ໃນມື້ນີ້ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສະເພາະໃດຫນຶ່ງ, ແຕ່ປະຊາຊົນຫຼາຍກວ່າແລະຫຼາຍກໍາລັງຊອກຫາທາງເລືອກອື່ນເພື່ອຮັກສາໂດຍບໍ່ມີຜົນຂ້າງຄຽງທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ສຸຂະພາບ. ອັນນີ້ບໍ່ສາມາດຄາດຄະເນໄດ້ວ່າມີຄວາມສຳຄັນພຽງໃດເປັນຄວາມຈຳເປັນໃນການປົກປ້ອງຄົນ ແລະດາວເຄາະ.
ພວກເຮົາລໍຖ້າໃຫ້ຄໍາປຶກສາຂອງທ່ານຢູ່ສະເໝີ.